Er gaat (even) niets boven Groningen – een week vol ambtelijk vakmanschap

Sommige weken laten mooi zien waarom ik doe wat ik doe. Dit was zo’n week. Vier dagen, vier verschillende groepen, vier contexten. En steeds dezelfde rode draad: werken aan ambtelijk vakmanschap.

Op dinsdag in Buren, met adviseurs in het sociaal domein. In gesprek over een vraag die simpel lijkt, maar in de praktijk vaak complex is: hoe zet je informatie zo in dat het daadwerkelijk helpt om beter te adviseren? Niet méér informatie, maar betere keuzes. Niet zenden, maar duiden.

Woensdag de start van de online mastercourse Werken bij de Overheid. Een groep professionals die de overstap wil maken vanuit het bedrijfsleven en NGO’s. Mensen met ervaring, ambitie en nieuwsgierigheid naar het publieke domein. Mooi om te zien hoe snel het gesprek dan gaat over de essentie: wat vraagt het eigenlijk om als ambtenaar te werken in een politieke en bestuurlijke context?

Gisteren in Rijswijk, met trainees die midden in die werkelijkheid staan. We verkenden hoe je effectief kunt handelen in een complexe bestuurlijke omgeving. Niet door het simpeler te maken dan het is, maar door scherper te zien waar je handelingsruimte zit. En hoe je die benut.

En vandaag in Groningen, op het Divosa congres 2026. Een groep professionals in het sociaal domein die de tijd en ruimte hebben genomen om zichzelf beter te leren kennen als ambtenaar. Want daar zit vaak de sleutel tot meer slagkracht: weten wie je bent, waar je voor staat en hoe je je verhoudt tot de context waarin je werkt.

Waar ik blij van word in zo’n week is de variatie. Verschillende plekken, verschillende rollen, verschillende vragen. En toch telkens hetzelfde vak dat zich blijft verdiepen. Het ambtelijk vakmanschap is geen vaststaand gegeven, maar iets dat je samen ontwikkelt, telkens opnieuw.

Naast mijn werk als basketball coach in Polen, waar het ook gaat over samenwerken, keuzes maken onder druk en verantwoordelijkheid nemen, blijft het ontzettend waardevol om dit werk in Nederland te doen. De combinatie houdt het scherp en leuk. En Groningen? Die maakte het een mooie afsluiting. Niet omdat er niets boven gaat, maar omdat je na zo’n week weer even voelt hoe bevoorrecht ik eigenlijk ben.