Bewust en doelgericht adviseren
Even stilstaan om sterker verder te gaan
De afgelopen twee weken heb ik meerdere trainingen Bewust en doelgericht adviseren verzorgd. Intensieve dagen, met veel energie, scherpe vragen en vooral: betrokken en enthousiaste deelnemers. Beleidsadviseurs en bedrijfsvoering professionals die midden in de praktijk staan en dagelijks werken in een complex politiek-bestuurlijk speelveld.
Wat me opnieuw raakte, was hoe herkenbaar de dilemma’s zijn. Vrijwel iedereen worstelt op zijn eigen manier met dezelfde vragen: hoeveel ruimte neem ik als adviseur? Wanneer stuur ik, wanneer volg ik? En wanneer leg ik iets bewust terug waar het hoort?
Deze trainingen vormden het eerste deel van een langer ontwikkeltraject. Geen losse training, maar een bewuste start: vertragen om daarna gerichter en steviger verder te kunnen.
Adviseren is geen trucje
In de training gaat het niet over snelle formats of slimme zinnen. Het gaat over positie kiezen. Over begrijpen waar je staat in het krachtenveld van bestuur, organisatie en samenleving – en wat dat van je vraagt als adviseur.
Veel deelnemers herkennen dat ze gemakkelijk in de doe‑stand schieten: meedenken, oplossen, vooruitlopen. Vanuit betrokkenheid, loyaliteit en verantwoordelijkheidsgevoel. Maar juist dat maakt het soms lastig om scherp te blijven op de kern van de vraag en de eigen rol.
Door te werken met eigen casuïstiek, krachtenveldanalyses en reflectie ontstond ruimte om die patronen zichtbaar te maken. Niet veroordelend, maar onderzoekend. Waar neem ik te veel over? Waar laat ik kansen liggen om richting te geven? En wat gebeurt er als ik mijn advies explicieter maak?
Spanning hoort erbij
Een belangrijk thema in de training is omgaan met spanning, onzekerheid en macht. Adviseren in de publieke sector is nu eenmaal niet neutraal of technisch. Het raakt belangen, waarden en politieke keuzes.
We spraken open over loyale tegenspraak: hoe blijf je kritisch zonder je loyaliteit te verliezen? En hoe voorkom je dat loyaliteit verwordt tot volgzaamheid? Dat zijn geen gemakkelijke gesprekken, maar juist daar zat veel herkenning en verdieping.
Wat ik mooi vond om te zien, is hoe deelnemers elkaar daarin scherp hielden. Er werd gelachen, getwijfeld, gespiegeld. De sfeer was veilig en tegelijk inhoudelijk stevig. Precies de combinatie die nodig is om te leren.
Kleine verschuivingen, groot effect
Dit eerste deel van het traject was bedoeld om:
- scherper te krijgen wat nu écht de vraag is,
- bewuster keuzes te maken in advisering,
- en meer rust en regie te ervaren in het gesprek met bestuurders en collega’s.
Niet door alles anders te doen, maar door kleine verschuivingen: iets explicieter zijn, iets vaker vertragen, iets duidelijker positioneren. De reflecties aan het eind van de trainingsdagen lieten zien hoeveel impact dat kan hebben.
Waarom ik dit werk doe
Ik heb zelf jarenlang gewerkt in bestuurlijke en ambtelijke rollen. Ik weet hoe weerbarstig de praktijk kan zijn, hoe dun de lijn soms is tussen invloed en overbelasting, tussen betrokkenheid en rolvervaging. Juist daarom werk ik zo graag met professionals die bewust willen blijven adviseren in die complexiteit.
Deze trainingsdagen bevestigden dat er enorm veel vakmanschap zit in de publieke sector. Als je daar de juiste taal, kaders en reflectie aan toevoegt, ontstaat ruimte om met meer vertrouwen en scherpte te adviseren.
Dit is pas het begin van het traject. In de volgende fases werken we verder aan verdieping en toepassing in de praktijk. Maar de basis is gelegd: bewustzijn, scherpte en plezier in het adviesvak.
